Υπάρχουν και καλά νέα στην μάχη κατά του καρκίνου της παιδικής ηλικίας: Το
70% από τα μικρά ελληνόπουλα που νοσούν από νεοπλασματκές ασθένειες, με
εξειδικευμένη θεραπεία κερδίζει τη μάχη για ζωή! Το στοιχείο αυτό δίνουν οι δύο
συνεργαζόμενες οργανώσεις Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματικές Ασθένειες, η Φλόγα
και η Λάμψη, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για το παιδικό καρκίνο, που είναι η
15η Φεβρουαρίου. Δείτε το βίντεο.
Υπολογίζεται ότι, στον κόσμο,
κάθε χρόνο, 250.000 παιδιά νοσούν από καρκίνο, από τα οποία μόνο ποσοστό 20%
έχει δυνατότητα πρόσβασης σε σωστή ιατρική φροντίδα. Το 80% από αυτά,
προέρχεται από τις αναπτυσσόμενες χώρες, στις οποίες δεν υπάρχει δυνατότητα διάγνωσης
και σωστής θεραπείας. Πάνω από 150.000 θάνατοι κάθε χρόνο, θα μπορούσαν να
είχαν αποφευχθεί, εάν υπήρχε δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης και εξειδικευμένης
θεραπείας σε όλα τα παιδιά.
Στην χώρα μας υπολογίζεται ότι
κάθε χρόνο νοσούν 280 – 300 παιδιά. Από αυτά το 70% με εξειδικευμένη θεραπεία
κερδίζει τη μάχη για ζωή! Η Παγκόσμια Ημέρα για το παιδικό καρκίνο έχει σκοπό
να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον για τις
ανάγκες των παιδιών που νοσούν από καρκίνο και τη σημασία της έγκαιρης
διάγνωσης.
Οι δύο οργανώσεις - η
πανελλήνιας εμβέλειας Φλόγα και η βορειοελλαδίτικη Λάμψη - τονίζουν ότι στον
καρκίνο της παιδικής ηλικίας δεν υπάρχει πρόληψη, ωστόσο η έγκαιρη διάγνωση
οδηγεί σε ίαση τα περισσότερα παιδιά. Γι αυτό, λένε., πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη
σημασία: στην εκπαίδευση των επαγγελματιών της υγείας, ώστε να είναι σε θέση να
διαγνώσουν έγκαιρα τη νόσο και · σωστή ενημέρωση των γονιών, ώστε να
απευθύνονται έγκαιρα στα παιδιατρικά νοσοκομεία.
Οι Σύλλογοι «Φλόγα» και «Λάμψη»
βρίσκονται δίπλα στις οικογένειες, μοιράζονται τους φόβους και τις αγωνίες τους
και στηρίζουν με κάθε τρόπο τον αγώνα τους. Προσπαθούν να ενημερώσουν σωστά τη
κοινή γνώμη για τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας και να διαλύσουν τις
προκαταλήψεις. «Ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας μπορεί να ιανθεί. Τα παιδιά
έχουν δικαίωμα στη σωστή ιατρική φροντίδα, ανεξάρτητα από την εθνική, κοινωνική
ή οικονομική τους κατάσταση. Τα παιδιά με καρκίνο έχουν την ανάγκη όλων μας»,
τονίζουν
Πολλά δεν θέλαμε να συμβούν και όμως συνέβησαν. Είτε άθελα μας είτε ηθελημένα Είτε γιατί αδιαφορήσαμε την κατάλληλη στιγμή, είτε γιατί θεωρήσαμε ότι τίποτα δεν περνάει από το χέρι μας. Όντως δεν περνάνε πολλά, όλοι σε κάνουν να πιστεύεις ότι είναι τα πάντα προδιαγεγραμμένα και συμφωνημένα (και ποιος μας εξασφαλίζει ότι δεν είναι) αλλά και όταν θέλεις να είσαι είσαι εκεί και υψώσεις το ανάστημα σου με το δικό σου 'ΟΧΙ' τότε απεσταλμένοι μασκοφόροι του δρόμου (γιατί υπάρχουν και εκείνοι με τα κοστούμια) σε σταματούν, σου πετούν πέτρες, μάρμαρα, μολότοφ και σε φιμώνουν...ή έτσι νομίζουν.
Πια για μένα το ζήτημα δεν είναι ατομικό, δεν είναι απλά τη μέρα θα ξημερώσει για την τσέπη του καθενός, αν θα μπορεί να ζει ήσυχα και ατάραχα στο μικρόκοσμο του αλλά καθαρά εγωιστικό. Προδοσία από τους ίδιους τους συμπολίτες σου, αυτούς που εξέλεξες, αυτούς που μέχρι πρότινος ονόμαζες Έλληνες πολιτικούς. Έλληνες? Χαχαχα λάθος επίθετο. Πούλησαν τη ψυχή τους στην Ευρώπη και τώρα θέλουν απλά και παρέα στην κόλαση. Όμως δεν βλέπω να έχουν και πολλούς ακολούθους.
Ας κάνουν ένα lunch break από τα συμβούλια και τα διαβούλια τους, να φάνε και τα κρουασανάκια τους (2.000 Ευρώ επίδομα έκαστος για τα Molto τους) και να κοιτάξουν έξω από τα παράθυρα της Βουλής να δουν ότι εκλιπαρούν για ένα 'ΝΑΙ' που κανείς δεν θέλει! Μας οδηγούν σε ένα ζυγό που 70 χρόνια πριν αποτινάξαμε και τώρα εμείς οι ίδιοι θέλουν να επαναφέρουμε....αλλά τι να πει κανείς, τότε και οι δικτάτορες είχαν περισσότερα αρχίδια από αυτούς!
Αληθινοί Έλληνες
Καθηγητής Γιάννης Βαρουφάκης:
«Από τότε που μπήκαμε στο € το κράτος
δεν έχει καμία σχέση με την εισαγωγή φαρμάκων, πετρελαίου κλπ. Φτάνει πια η τοξική «πληροφόρηση».»
«Το ευρωπαϊκό, και μαζί πατριωτικό, καθήκον της Βουλής,
σήμερα, είναι το ΟΧΙ. Το ξαναλέω: ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ συμφέρον = ΟΧΙ στην «λογική» H. HOOVER»
Βουλευτής Χάρης Καστανίδης στον Γιώργο Παπανδρέου :
«Αύριο πρόεδρε θα είσαι μόνος με το
λαό, με το Θεό και τη συνείδηση σου»
Άννα Βαγενά:
« Ερωτηθείσα σχετικά, η κ.
Βαγενά εξήγησε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ότι, παρόλο που θα καταψηφίσει, δέχτηκε
την έδρα διότι, όπως τόνισε, την εξέλεξε «ο κόσμος» και όχι «κανένας
μηχανισμός».
Η υπέροχη επιστολή της Σεμίνας Διγενή στον
Κάρολο Παπούλια:
«Κάποτε ήμουν
πραγματικά ηλίθια. Αθώα, ευκολόπιστη, Κάποτε πίστευα με τη μία τους ανθρώπους,
μ έπειθαν τα λόγια. Τώρα θυμώνω εύκολα, γιατί μάλλον ξύπνησα, βγήκα από το
λήθαργο, μαζί με όλους, ξαφνικά.
Εξοργίζομαι λοιπόν, όταν με κοροιδεύουν. Ο
Κάρολος Παπούλιας, υπήρξε πολύ φίλος μου. Έχουμε κάνει μαζί από
τσιπουρομαχίες και συνεντεύξεις σε βάρκα στη λίμνη Παμβώτιδα, μέχρι καταβάσεις
σε γκρεμούς του Μετσόβου. Έχω απολαύσει αποκαλυπτικές εξομολογήσεις πολιτικού
περιεχομένου και εντυπωσιακά περιστατικά με αρχηγούς κρατών και πιπεράτα
παραλειπόμενα, που εννοείται θα κρατήσω μόνο για τον εαυτό μου. Τότε πίστευα,
ότι στη μεγάλη σοσιαλιστική επανάσταση, ο Παπούλιας θα κρατούσε αυτοδικαίως το
λάβαρο..
Τόσα χρόνια μετά, αγαπητέ Κάρολε, αισθάνομαι
απελπιστικά προδομένη από σας, γιατί ΤΙΠΟΤΕ απ όσα σχεδιάζατε εκεί στην
ψαροταβέρνα της Αναβύσσου, ΔΕΝ πραγματοποιήσατε.
Τι να κάνω την πολυδιαφημισμένη
αντιστασιακή θητεία σας στον ΕΛΑΣ. κ. Πρόεδρε, όταν επιμένετε να είστε ακόμη
Πρόεδρος..
Ξεγελάσατε όλοι σας, τόσα χρόνια τους
Έλληνες, με χάντρες σαν να ήταν ιθαγενείς. Εξασφαλίσατε τη σιωπή και τη
συναίνεσή τους με λίγα ψίχουλα, από τον κρατικό κορβανά, ως μισθό σε
διορισμένους στο δημόσιο, με ελάχιστα χρήματα ως επιχορήγηση σε επιχειρήσεις που
ιδρύθηκαν απλά και μόνο για την επιχορήγηση (για την οποία πάρθηκαν και οι
απαραίτητες μίζες), με επιδόματα και παροχές που προέρχονταν από τα δάνεια που
καλούνται να πληρώσουν τώρα κ.α. Υπήρχε περίπτωση διαφορετικά, να μην πάρουν με
τις πέτρες, βουλευτή – υπουργό, που ενώ δεν είχε δεύτερο παντελόνι να φορέσει,
πριν ο ελληνικός λαός του κάνει την τιμή να τον εκλέξει, αρκούσαν λίγα χρόνια
πολιτικής σταδιοδρομίας, για έπαυλη δίπλα στην Ακρόπολη; Ή μήπως θα γλίτωνε ο
ανεπάγγελτος, πρώην ζιγκολό, όταν θα μετατρεπόταν σε έναν από τους
πλουσιότερους πολιτικούς στην Ευρώπη; Θα γινόταν ποτέ, κάποιος υπουργός, σε
υπουργείο, του οποίου οι αποφάσεις θα εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα των πεθερικών
του (!) ή θα χρηματοδοτούσε γενναιόδωρα τις δραστηριότητες της μητέρας του και
δε θα άνοιγε ρουθούνι; Ή θα επιτρεπόταν να γεμίζουν οι καταθετικοί λογαριασμοί
των επιχειρηματιών – αφεντικών σας, μόνο και μόνο για τη »φροντίδα» της
επανεκλογής σας;
Σε όλα τα παραπάνω και σε ακόμα
περισσότερα, αν δεν ήσασταν συμμέτοχος, ήσασταν απλός παρατηρητής. Και τα δύο,
εκ του αποτελέσματος, κρίνονται ως πράξεις προδοσίας. Έτσι το βλέπω πιά,
Κάρολε…
Είχατε αμέτρητες ευκαιρίες, να
ελαφρύνετε εαυτόν, από τις αμαρτίες του παρελθόντος (από το »δάνειο» του
»κωλόσπιτου» της Εκάλης, μέχρι τη σημερινό »τουμπεκί» στο ξεπούλημά μας και τη
νέα Κατοχή). Θα μπορούσατε να γίνετε Κάρολε, πραγματικό σύμβολο αντίστασης στα
σχέδια εξόντωσης του Ελληνικού λαού, αν απλά δεν υπογράφατε τους νόμους και τα
διατάγματα που σας έφερνε η »κυβέρνηση».
Αν είσασταν μ εμάς κι όχι μ αυτούς. Αν
υποβάλλατε την παραίτησή σας, εξηγώντας με διάγγελμα τους λόγους. (Εσείς οι
λακωνικοί Δωριείς, γνωρίζετε τον τρόπο να είστε σαφείς…)
Τότε, μάλιστα, θα αξίζατε με χίλια,
ένα νέο γύρο με τσίπουρα..
ΥΓ 1 Μαθαίνω, δεν περνάς καλά τελευταία,
χτύπησαν το σπίτι σου (επανέρχομαι στον ενικό, αυτά δεν λέγονται σε πληθυντικό)
στην Ασκληπιού, πάνω από 30 αναρχικοί. Τις προάλλες σε γιουχάρισαν άγρια στην
παρέλαση και στα Θεοφάνεια.. Σε αποκάλεσαν προδότη. Ο κόσμος έχει θυμώσει
πολύ.. Και πεινάει πολύ.. Και η αδικία δεν αντέχεται. Θάρθουν και χειρότερα, αν
δεν κάνεις κάτι.
ΥΓ 2 Με θλίβει πραγματικά η
εικόνα σου σήμερα… Έχω ακόμη τις φωτογραφίες μας στα Γιάννενα, σ εκείνο το
γεύμα, μετά από μια συνέντευξη, που μας είχες καλέσει με το συνεργείο της ΕΡΤ,
όταν σε απαθανάτιζε ο φακός, να κυνηγάς την τρίχρονη κόρη μου, για να την πείσεις
να φάει. Θυμάμαι ακόμη, εκείνον τον πυροβολισμό, για ένα… κυκλάμινο.
Πού πήγε το χιούμορ σου, η
επαναστατικότητά σου, αυτό το »μέσα σε όλα» που είχες, η εκπληκτική επαφή σου
με τον κόσμο, αυτή η …ψαγμένα κοσμοπολίτικη συμπεριφορά, που σε ξεχώριζε από
τους υπόλοιπους ξελιγωμένους Πασοκάνθρωπους, από το κοπάδι με τους
βλαχοδήμαρχους, που το έπαιζαν παράγοντες της Αλλαγής; Σου έλεγα τότε, ότι μου
θυμίζεις στο προφίλ τον Μάρλον Μπράντο στην »Ανταρσία» και γέλαγες..
Ακόμη Κάρολε μου τον θυμίζεις,
αλλά στο »Νονό»…
Σεμίνα Διγενή
Και στον αντίποδα? Ένα εξαιρετικό μεν μυαλό που κατέστρεψε μια λαμπρή καριέρα -που θα μπορούσε να έχει- παίζοντας θέατρο όταν δήθεν υπερασπίζετε τα συμφέροντα της Ελλάδος και προσπαθεί να δειχθεί μπας και ξεχάσει την καζούρα του Υπουργού Οικονομικών της Ολλανδίας που τον μείωσε στο πρόσφατο EYROGROUP. Ααα και φυσικά δίπλα οι μαριονέτες του χειροκροτούν....
Tώρα τελευταία ανακαλύπτω συνεχώς νέες γεύσεις -που μέχρι πρότινος απέφευγα. Ο νέος μου έρωτας ακούει στο όνομα Banofee και θέλω να τον μοιραστώ μαζί σας.
Όπως και στο αγαπημένο cheesecake θρυμματίζουμε τα μπισκότα και τα ανακατεύουμε με το βούτυρο και τη βανίλια έως ότου έχουμε ένα ομοιόμορφο μείγμα. Στη συνέχεια το απλώνουμε σε πυρέξ με δαχτυλίδι και το βάζουμε στο φούρνο για 10-12 λεπτά στους 180 βαθμούς.
Όσο λοιπόν η βάση μας κρυώνει απλώνουμε σε ένα τηγάνι τη ζάχαρη και την αφήνουμε μέχρι να καραμελώσει. Χωρίς να την ανακατέψουμε ρίχνουμε τον πολτό από μπανάνες και ανακατεύουμε ελαφριά μέχρι να έχουμε ένα ομοιόμορφο μείγμα.
Στη συνέχεια το απλώνουμε πάνω στο μπισκότο και το βάζουμε στην κατάψυξη μέχρι να σφίξει.
Όταν το δούμε ότι είναι έτοιμο και το βγάλουμε ανακατεύουμε με ένα σύρμα την κρέμα γάλακτος μέχρι να γίνει παχύρρευστη και προσθέτουμε στο τέλος το λικέρ καφέ.
Διακοσμούμε με κομμάτια μπανάνας και περιχύνουμε το γλυκό μας με την κρέμα.
Και έτοιμο το Βanofee μας! Τώρα εάν βαριέστε όλη τη διαδικασία προτείνω το υπέροχο Banofee στα "Πρόσωπα" στο Γκάζι.
Η βασίλισσα επέστρεψε! Νέο CD με υπέροχο εξώφυλλο, 12 νέα τραγούδια, 1 πρώτο clip για να δελεάσει τους αμέτρητους fan της και μια live performace στο ημίχρονο του uber-popular αμερικάνικου Super Bowl. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά ταράζει τα νερά με την νέα της ευρωπαϊκή περιοδεία. Όπου μπορεί να μην περιλαμβάνει την Ελλάδα αλλά το Μιλάνο, το Βερολίνο και η Κωνσταντινούπολη είναι όντως 2 τσιγάρα δρόμο για να (ξανά) δεις την απόλυτη pop diva!
Ορίστε το ευρωπαϊκό Tour της και το καινούριο της video clip για να πεισθείτε έως τις 26 Μαρτίου που κυκλοφορεί και ο δίσκος.
Να το αντάλλαξε με ένα Louboutin? Να της έσπασε το τακούνι και να το πήγε στον τσαγκάρη για άλλαγμα? Να το καταχώνιασε στην ντουλάπα της "γιατί βρε αδελφέ πέρασε η μόδα τους με το παλιοπάπουτσο θα ασχολούμαστε?"
Αλλά και οι υπόλοιπες ηρωίδες των παιδικών μας χρόνων τι να απέγιναν? Ήταν το happily ever after όντως happy? Μάλλον την ίδια απορία είχε και η Dina Goldstein, Καναδή φωτογράφος με προϋπηρεσία σε πορτρέτα. Το project της με τίτλο Fallenprincessesφέρνει την Σταχτοπούτα, την Ωραία Κοιμωμένη, τη Χιονάτη και τα άλλα κορίτσια αντιμέτωπα με τις συνθήκες του σήμερα αλλά και με τη φθορά του χρόνου όπως μπορεί η καθεμία να τη βιώσει. Μήπως αυτό είναι και το οριστικό τέλος των παραμυθιών?
Κατ' εμέ όχι. Απλά τα newage παραμύθια περιλαμβάνουν υποχρεώσεις, φόβους, νυστέρια, αρρώστιες...πράγματα που μια κοινή θνητή καλείται να αντιμετωπίσει καθημερινά.
Kαι όσων αφορά την τύχη των υπόλοιπων ηρώων της Disney ίσως το τραγούδι δώσει και αυτό κάποιες απαντήσεις.
Η πιο ωραία μπυραρία των Βορείων Προαστίων! Le Roi!
Μεγάλη ποικιλία από μπύρες ξανθές, κοκκινωπές, μαύρες καθώς και συγκλονιστικών συνοδευτικών (ποικιλία ξηροκαρπίων, τυριών, αλλαντικών) με συνεχές refill που τα καθιστούν ακόμα πιο νόστιμα. H δισκοθήκη του με τους 7.000 δίσκους του παραμένει αξεπέραστη και το rock αναβιώνει στην ατμοσφαιρική μονοκατοικία.
Και όλα αυτά σε ένα σκηνικό που θυμίζει πάντα καλοκαίρι! Μα πάντα όμως!Οι ξύλινοι πάγκοι, ο κηπάκος και τα συντριβάνια σε κάνουν να ξεχνάς ότι πριν λίγη ώρα ξεπάγιαζες και νιώθεις ότι πίνεις την μπύρα σου στον κήπο των κολλητών σου Ιούλιο μήνα.
Το καλύτερο όμως είναι τα ζωάκια που φιλοξενεί ο κήπος του Le Roi και δη τα κουνέλια. Για όσους είναι λάτρεις τον χνουδωτών μικρών μας φίλων δεν έχουν πάρα να επισκεφθούν την αγαπημένη μπυραρία και να περιμένουν μέχρι τα κουνελάκια να ξετρυπώσουν.
Απλά βιαστείτε αν θέλετε να τα φωτογραφίσετε γιατί δεν έχουν και την υπομονή του Ιώβ.
Ένα διαφορετικό bar που μας υπενθυμίζει ότι η χαλαρότητα στις εξόδους μας πάντα μας κάνει να περνάμε υπέροχα!
